"Nee joh, beetje coke af en toe, maar niet vaak hoor". Ik hoor het je nog zeggen. Gisteravond stond je ineens huilend bij ons op de stoep. Je wilde niet alleen zijn. Jouw scheiding en de dood van een goede vriend hadden er flink ingehakt zei je. Je mocht bij ons op het luchtbed slapen. We kennen elkaar tenslotte al 18 jaar en dan sta je gewoon klaar in moeilijke tijden.
We dronken een glaasje wijn en ik ging rond half twaalf naar bed. Manlief volgde een uurtje later en ik ging er vanuit dat jij ook ging slapen.
Waarschijnlijk heb jij, nadat manlief naar boven was, de fles rum die je bij je had nog leeg gezopen en ben je je te buiten gegaan aan drugs.
Vanmorgen was je weg toen manlief beneden kwam.
Om half acht belde je mij. Bijna onverstaanbaar met een dikke tong vroeg je me of ik je kon komen halen want je stond met een lege tank. Waar je precies stond kon je me echter niet vertellen.
Ik heb me aangekleed en je belde nogmaals om uit te leggen waar je ongeveer stond.
Ik ben in de auto gesprongen maar omdat je aan de andere kant van de weg stond moest ik eerst de snelweg op om bij de volgende afslag te keren. Toen ik jouw bus zag staan stond er al politie bij.
Ik moest dus nog even een ommetje doen voordat ik bij jouw bus kon komen. Tegen die tijd stond er al een arrestantenbus en nog een politiewagen bij je.
Ik parkeerde mijn auto en liep naar de eerste agent die ik tegen kwam. Ik vertelde dat je een vriend van mij was en hij zei dat je was aangehouden voor rijden onder invloed wat mij niet verbaasde. Ze hadden geprobeerd een drugstest bij je af te nemen maar dat was mislukt omdat je niet bepaald lekker meewerkte.
Ik vroeg of ik naar je toe mocht en dat stonden ze toe. Omdat je agressief was tegen de politie heb ik je uiteindelijk zachtjes de arrestantenbus in weten te praten.
Mijn telefoonnummer heb ik aan de politie gegeven.
Om 10 uur vertrok ik naar Den Haag voor een afspraak met vrienden. Onderweg belde je me weer en wederom was je bijna onverstaanbaar. Je vroeg of mijn tuindeur open was en of je in mijn tuin kon. Ik zei dat dat niet het geval was.
Vervolgens kreeg ik de agent aan de lijn die vertelde dat ze je nog gingen horen en dat er nog een drugstest gedaan ging worden. Ze zouden mij bellen als je opgehaald kon worden.
Ik zat nog bij mijn vrienden toen om 12:30 de telefoon ging. Je was vrijgelaten en wilde opgehaald worden. Ik zei dat ik bij vrienden zat en niet zomaar weg kon rennen. Ik zei dat ik binnen ongeveer 20 min. half uurtje in Zoetermeer kon zijn vanaf het moment dat ik zou vertrekken. Gelukkig zijn mijn vrienden heel begripvol en vonden ze dat ik maar meteen moest gaan rijden.
Ik vroeg je om bij het politiebureau te blijven omdat ik er niets voor voelde om je te gaan lopen zoeken.
Na 25 minuten was ik in Zoetermeer maar van jou was geen spoor te bekennen. Toen ik je belde zei je dat je zat te eten! Ik was inmiddels behoorlijk geïrriteerd en heb je gezegd dat je nu naar de auto moest komen omdat ik anders weg zou gaan.
En toen werd jij boos op mij omdat ik te vroeg zou zijn!!! PARDON?????? SERIEUS????
Nou jongen, zoek het verder maar fijn uit want ik ben er helemaal klaar mee.
Waar je nu bent? Geen flauw idee, niet meer mijn hoofdpijn!
Je bent positief getest op heroïne..... mijn deur is voorgoed gesloten voor jou.
Reactie plaatsen
Reacties