Vroeger, als klein meisje, ging ik met mijn vader naar de Hema. Dat was feest, want dan kreeg ik een halve rookworst. Zalig was dat! Knapperig, vet, zout, heet, in zo'n klein wit zakje. Het vet droop langs je kin, maagzuur was geen optie, maar een garantie, maar allemachtig wat was het ongelooflijk lekker! Mijn vader en ik genoten er iedere keer weer enorm van en als ik mij goed concentreer kan ik mij echt precies herinneren hoe het smaakte en hoe het mondgevoel was.
Vandaag aten we stamppot met Hema worst en wat een teleurstelling was dat! Niks vet, niks zout, niks knapperig. Een laffe rookworst zoals je hem ook in de supermarkt kunt kopen. Als nou zelfs de Hema worst mee gaat in de gezondheids gekte van tegenwoordig is bij mij de grens toch wel echt bereikt hoor.
Ik vind het prima dat we een beetje op moeten letten, maar er zijn grenzen.....
Reactie plaatsen
Reacties
Zouden ze bij de Hema mijn blog gelezen hebben? De originele receptuur schijnt terug te zijn. Uiteraard eerst zien en proeven, dan geloven!