LEEF!

Weten jullie wat ik mij nu al heel lang afvraag? Nee, natuurlijk weten jullie dat niet, dus ik zal het jullie vertellen. 

Stel, je bent je hele leven bezig met verantwoord eten, minimaal 3 x in de week naar de sportschool, niet drinken, niet roken, vroeg naar bed, vroeg op om te gaan hardlopen of zwemmen o.i.d., nooit naar feestjes of de kroeg en ga zo maar door, (en geloof me die mensen zijn er, meer dan je zou denken!) hoe kijk je dan aan het einde terug op je leven? Wat heb je dan ervaren, meegemaakt? Heb je dan ooit weleens risico's genomen, een sprong in het diepe gemaakt? Ben je weleens knetterhard op je bek gegaan, opgestaan en wist je: "dit moet ik niet nog eens een keer doen"? 

Ben je ooit in de zomer op het strand wakker geworden na een geweldige avond van dans, muziek, drank, ongedwongen sex en ontzettend veel lol naast iemand van wie je de naam niet meer wist?

Het lijkt mij zo leeg en zinloos, zo'n veilig, risicoloos leven. Nooit goeie verhalen om te vertellen, geen ervaringen waar je later smakelijk om kunt lachen. Geen half dronken gesprekken met de gitarist waar je helemal gek van was en die je pas na wat drankjes durfde te benaderen. 

Nooit eens van je fiets gekletterd omdat je wilde proberen hoe lang je met je ogen dicht rechtdoor kon rijden en zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Ik ben nu bijna 59 en zo blij dat ik al die ervaringen wél heb!

En ja, ik ben te zwaar volgens de BMI, maar ik houd van goed eten en lust ook best een drankje. Ik ga ook nog naar de sportschool af en toe, heb een baan waarbij ik veel in beweging ben en probeer verder zoveel mogelijk van het leven te genieten, want voor je het weet is het voorbij en heb je spijt van de dingen die je van jezelf nooit mocht doen. 

Dus ik kan jullie eigenlijk alleen maar meegeven: LEEF!!!